14 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Дакументальны спектакль аб трагедыі ВАВ "Каляндар памяці: старонкі лёсу" пакажуць па ўсёй Беларусі. Аб гэтым паведаміла на паказе спектакля ў Нацыянальным цэнтры мастацкай творчасці дзяцей і моладзі мастацкі кіраўнік цэнтра і рэжысёр пастаноўкі Надзея Коршунава, перадае карэспандэнт БЕЛТА.
13 красавіка спектакль прадэманстравалі ў Мінску, далей яго пакажуць у пяці абласцях. "У рэгіёнах вельмі зацікаўлены пастаноўкай і чакаюць нас. Спачатку наведаем Магілёў, потым Гомель, Віцебск, а праз некаторы час яшчэ Гродна і Брэст. Юнакі і дзяўчаты вельмі хвалююцца, для іх гэта яшчэ больш адказна, таму што мы прадстаўляем свой праект на ўзроўні краіны", - адзначыла Надзея Коршунава.
Паводле яе слоў, праект з'яўляецца ўнікальным, паколькі ў ім прымаюць удзел маладыя людзі розных узроўняў адукацыі - устаноў сярэдняй і дадатковай адукацыі, ССНУ, ВНУ, пераможцы рэспубліканскіх конкурсаў. "Сам спектакль быў ініцыяваны юнакамі і дзяўчатамі, і міністр адукацыі Андрэй Іванец гэта падтрымаў. Першы паказ адбыўся напярэдадні Дня народнага адзінства. Таксама мы дэманстравалі спектакль у лістападзе, была серыя паказаў у лютым. Намеснік міністра адукацыі Кацярына Пятруцкая, убачыўшы пастаноўку, сказала, што гэта павінны ўбачыць усе", - расказала рэжысёр.
Надзея Коршунава растлумачыла, чаму было вырашана развіваць тэму вайны праз спектакль. "Тэатр - сінкрэтычны жанр, у якім аб'яднаны розныя віды мастацтва. Ён уздзейнічае на псіхаэмацыянальны стан чалавека. А мастацтва ва ўсе часы давала сілы, выхоўвала, натхняла, вучыла, давала напрамак у жыцці чалавека, - дадала яна. - Тэма Вялікай Айчыннай вайны будзе актуальнай заўсёды. Гэта важны элемент фарміравання асобы кожнага беларуса".
Паводле слоў кіраўніка харэаграфічнага калектыву "Маладзея" горада Маладзечна Наталлі Манчак, для калектыву гэты праект - даніна памяці героям, якія ваявалі за мір. "Дзецям трэба ведаць гісторыю вайны не ў датах, а менавіта ў асобах. І гэты спектакль - добрае таму пацвярджэнне. Калі мы пачалі рыхтавацца, дзецям было шмат што ў навіну. Часам было складана зразумець, як эмацыянальна сыграць, адрэагаваць на той ці іншы верш, эпізод. Але праз некаторы час яны зразумелі ўвесь сэнс спектакля", - сказала яна.
Аб сваім вопыце ўдзелу ў праекце расказаў старшына, трэцякурснік Інстытута пагранічнай службы Беларусі Алег Мароз, які сыграў ролю Барыса Коўзана. "Вялікі і цудоўны калектыў, які ставіўся з цеплынёй і дабрынёй, уклаў у мяне часцінку таго, што сапраўды не трэба забываць нікому. Я сам, непасрэдна ўдзельнічаючы ў спектаклі і пражываючы ўсе гэтыя моманты, адчуў тое, што адбывалася на вайне і як было майму герою, - растлумачыў ён. - Спектакль расказвае маладому пакаленню аб тым, што нельга забываць. Памяць жыве, пакуль мы пра яе памятаем. Кожны ваеннаслужачы і грамадзянскі чалавек, які аддаў сваё жыццё за тое, каб мы цяпер жылі пад мірным небам, - сапраўдныя героі. Неабходна ведаць іх імёны".
На думку навучэнца Мінскага дзяржаўнага абласнога ліцэя Аляксея Грыневіча, такія праекты, як спектакль "Каляндар памяці: старонкі лёсу", патрэбны для таго, каб захаваць памяць аб вайне. А для Аляксандры Шаўлюк, навучэнкі Барысаўскага кадэцкага вучылішча Мінскай вобласці, тэма спектакля мае асаблівае значэнне: "На вайне быў мой дзядуля. Дзякуючы яму і іншым героям вайны мы перамаглі і цяпер жывём пад мірным небам. Аб гэтым трэба гаварыць".
У аснове пастаноўкі - сапраўдныя дакументы, фатаграфіі, франтавыя трохкутнікі і ўспаміны відавочцаў. Кожны эпізод гучыць як рэквіем мінуламу і адначасова як наказ будучым пакаленням: памятаць цану мірнага жыцця і подзвіг продкаў. Арганізатары спланавалі маршрут так, каб ахапіць як мага больш гледачоў у розных кутках краіны.-0-
